అయ్యో దేవా, మాకు లడ్డూ భాగ్యమూ లేదా!

గతంలో గోవిందరాజస్వామి ఆలయం, కపిలతీర్థం, తిరుచానూరు, వకుళమాత ఆలయం, శ్రీనివాస మంగాపురం ప్రాంతాల్లో రోజుకు దాదాపు పది వేల వరకు లడ్డూలు విక్రయించేవారు. ఒక్కో ఆధార్‌ కార్డుపై రెండు చొప్పున ఇచ్చే విధానం ఉండేది. రైల్వే స్టేషన్, బస్టాండ్ సమీపంలోని గోవిందరాజస్వామి ఆలయంలో రోజుకు మూడు వేల వరకు అందుబాటులో ఉంచడం వల్ల దూర ప్రాంతాల నుంచి వచ్చిన యాత్రికులకు ఇది పెద్ద ఊరటగా ఉండేది.

దర్శనం దొరకకపోయినా… లడ్డూ సంతృప్తి

తిరుమల సర్వదర్శనానికి 24 గంటలకు పైగా సమయం పడుతున్న సందర్భాలు తరచూ కనిపిస్తాయి. ముందస్తు బుకింగ్ లేకుండా వచ్చిన యాత్రికుల్లో చాలామంది క్యూలైన్లను చూసి తిరిగి వెళ్లిపోతున్నారు. “స్వామివారి దర్శనం దొరకలేదు” అన్న బాధతో తిరుగు ప్రయాణమవుతున్న వారు కనీసం లడ్డూ కొనుక్కొని సంతృప్తి చెందేవారు. కుటుంబ సభ్యులకు, గ్రామస్తులకు ప్రసాదం తీసుకెళ్లే ఆ ఆనందం వారికొక ఆధ్యాత్మిక ధైర్యం.

ఇప్పుడు ఆ అవకాశం లేకపోవడంతో అసంతృప్తి మరింత పెరుగుతోంది.

తక్షణ ప్రభావం – అదనపు ప్రయాణ భారం

ప్రస్తుతం లడ్డూ కావాలంటే తప్పనిసరిగా తిరుమలకు వెళ్లాల్సిన పరిస్థితి. దీంతో:

• అదనపు ప్రయాణ ఖర్చు

• గిరిదారిలో ట్రాఫిక్ ఒత్తిడి

• క్యూలైన్లలో మరింత రద్దీ

• వృద్ధులు, చిన్నారులకు ఇబ్బందులు

వంటి సమస్యలు తలెత్తుతున్నాయి.

తిరుపతిలోనే లభించే సౌలభ్యం తొలగిపోవడంతో యాత్రికులపై అనవసర భారం పడుతోందన్న భావన వ్యక్తమవుతోంది.

అధికారుల వాదన – రవాణా సమస్య

టీటీడీ సిబ్బంది చెబుతున్న ప్రకారం, స్థానిక విక్రయ కేంద్రాలకు వాహనాలు రాకపోవడం వల్ల లడ్డూలను పంపడం నిలిచిపోయిందట. అంటే ఇది పరిపాలనా, లాజిస్టిక్ సమస్య అని స్పష్టం చేస్తున్నారు.

అయితే యాత్రికుల ప్రశ్న మాత్రం స్పష్టంగా ఉంది:

“ప్రసాదం పంపే వాహనాలు సక్రమంగా ఏర్పాటు చేయలేకపోతే… యాత్రికుల సౌకర్యం ఎలా?”

లడ్డూ తయారీ, సరఫరా వ్యవస్థ టీటీడీకి కొత్త విషయం కాదు. రోజుకు లక్షల్లో లడ్డూలు తయారు చేసే సామర్థ్యం ఉన్న సంస్థ. అలాంటి వ్యవస్థలో స్థానిక కేంద్రాలకు పంపిణీ నిలిచిపోవడం అనేది కేవలం రవాణా సమస్యగా మాత్రమే చూడాలా? లేక పరిపాలనా నిర్లక్ష్యంగా భావించాలా? అన్న సందేహం తలెత్తుతోంది.

ఆధ్యాత్మికత vs నిర్వహణ

శ్రీవారి లడ్డూ కేవలం మిఠాయి కాదు. అది భక్తి, విశ్వాసానికి ప్రతీక. ప్రసాదం అందకపోవడం అనేది భక్తుల మనసులో ఒక వెలితిని సృష్టిస్తోంది.

పెద్ద పెద్ద అభివృద్ధి ప్రణాళికలు, ఆధునిక సదుపాయాల గురించి చర్చలు జరుగుతున్న ఈ సమయంలో… కనీస సౌకర్యమైన ప్రసాద విక్రయాన్ని కొనసాగించలేకపోవడం పరిపాలనా సామర్థ్యంపై ప్రశ్నలు లేవనెత్తుతోంది.

---

పరిష్కారం ఏమిటి?

• స్థానిక విక్రయ కేంద్రాల పునరుద్ధరణ

• సరఫరా వాహనాల ప్రత్యేక ఏర్పాట్లు

• ఆన్‌లైన్ టోకెన్ విధానం

• వృద్ధులు, దూర ప్రాంతాల భక్తులకు ప్రత్యేక కోటా

వంటి చర్యలు తక్షణం తీసుకోవాల్సిన అవసరం ఉంది.

“అయ్యో దేవా… మాకు ఆ భాగ్యమూ లేదా!” అనే యాత్రికుల వేదన వెనుక ఒక సాధారణ కోరిక ఉంది — దర్శనం దొరకకపోయినా ప్రసాదం అయినా దొరకాలి.

భక్తి భావనను గౌరవించడం అంటే పెద్ద పెద్ద నిర్మాణాలు కట్టడం మాత్రమే కాదు… ఇలాంటి చిన్న సౌకర్యాలను కూడా సజావుగా కొనసాగించడం.

టీటీడీ ఈ అంశంపై త్వరితగతిన స్పందించి, యాత్రికుల నమ్మకాన్ని నిలబెట్టుకోవాల్సిన సమయం వచ్చింది.